KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/17599 E., 2015/3321 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
07.11.2012 tarihli tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü başka bir hırsızlık olayı sebebiyle yakalanan sanığın kendi telefonu olarak teslim ettiği telefonun yapılan araştırma sonucu mağdurun çalıştığı işyerinden çalınan telefon olduğunun tespit edilerek suça konu telefonun mağdura kolluk görevlilerince teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 168. maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi, yine tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, sanığa yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması sebebiyle sanığa yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yargılama giderleri ile ilgili bölümde yer alan ''sanıktan tahsiline'' ibaresi çıkarılarak,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/17599, K. 2015/3321, 2 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama