Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/18002 K.2014/17264

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Suçun işlendiği 21.02.1992 tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunun, 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun ile değiştirilmeden önce yürürlükte bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 24/1. maddesindeki düzenlemeye göre, uzlaşma girişiminde bulunulması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4 maddesine uyan geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgı sonucunda 5237 sayılı TCK'nın 116/1-4 maddesi kapsamında suç oluşturduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında konut (işyeri) dokunulmazlığını ihlal suçundan hükmedilen kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca aynı Yasanın 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlarından birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun düşünülmemesi,

4- Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmek suretiyle aynı maddenin 4. fıkrasına aykırı davranılması,