KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/18109 E., 2015/138 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Ocak 2015
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
340 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;
14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirasına kadar olan (üçbin Türk Lirası dahil) mahkumiyet hükümleri kesin olup, hüküm tarihi, cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi olanaklı olmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;
Kullanım gereği yol kenarında açıkta ve direksiyon kilidiyle kilitlenmek suretiyle park hâlinde bulunan motosikletin çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin TCK'nın 142/1-e maddesi kapsamında kaldığı halde yazılı şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 31/3, 62, 50, 52. maddeleri ile yapılan uygulamada hesap hatası sonucu 6 ay 6 gün hapis cezası karşılığı 3.720 TL adli para cezası yerine 6 ay 7 gün hapis cezası karşılığı 3.740 adli para cezasına . hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayiniyle yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/18109, K. 2015/138, 12 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama