Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/18633 K.2015/3496

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlık suçunun işleniş biçimi ile suç konusunun önem ve değeri dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın çaldığı aracın yerini söyleyerek mağdura teslimini sağladığının anlaşılması ve zararın tamamen karşılandığına, zarar talebinin bulunmadığına ilişkin 21.06.2012 tarihli duruşmada ki mağdur beyanı karşısında; sanık hakkında TCK'nun 168/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinde 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğun, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverme tarihine kadar” diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” süreceğinin belirtilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması