KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/18865 E., 2015/2247 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Ocak 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın hırsızlık eyleminin TCK’nın 142/1-e maddesine uyduğu halde, yazılı şekilde TCK’nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,
2-10.09.2012 tarih ve saat: 15.30 ibareli olay, yakalama, muhafaza altına alma ve teslim tutanağı içeriği, aynı tarih ve saat 12.00 ibareli görgü tespit, takdiri kıymet, muhafaza altına alma ve teslim tutanağı içeriği ile sanığın aşamalardaki açık ikrarından, başka bir motosiklet hırsızlığını işlediği güvenlik kamerası görüntülerinden tespit edilen sanığın kolluk görevlileri tarafından bulunarak olay kendisine sorulduğunda, sanığın ikinci olayı açıkça ikrar ettiği gibi hakkında herhangi bir somut delil de bulunmadığı halde bundan 1 hafta kadar önce aynı bölgeden başka bir motosikleti daha direksiyon kilidini kırarak çaldığını,
her iki motosikletin de evinde bulunduğunu ve teslim edebileceğini beyan ettiği, bunu üzerine sanığın evine gidilerek katılana ait olduğu tespit edilen suça konu motosikletin de hasarlı vaziyette teslim alınarak katılana iade edildiği, bu surette sanığın soruşturma aşamasında suça konu motosikletin hasarlı vaziyette de olsa iadesini sağlayıp katılanın zararını kısmen giderdiğinin anlaşılması karşısında, katılanın yapılan kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorularak 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4. maddesi kapsamında sanık hakkında değerlendirme yapılması zorunluluğunun gözetilmemesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/18865, K. 2015/2247, 28 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama