Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/19001 K.2015/7104

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararın 5271 sayılı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup temyizi olanaklı olmadığından, itiraz merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar vermek suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, mala zarar vermek ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Son celse dışında icra edilen oturumların kapalı yerine açık yapılması telafisi mümkün bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...'nun diğer sanıkla hırsızlık yapmak için fikir birliği yapıp olay mahalline geldiği, fiile hakimiyet kurduğu ve mala zarar vermek suçuna da iştirak ettiği, bu nedenle 5237 sayılı TCK’nın 37/1. maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 151/1. maddesinden mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; mala zarar vermek suçunun sadece ... tarafından işlendiği, sanık ...'ın bu suçu işlemediği kabul edilerek, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile beraatine hükmedilmesi,

2-TCK’nın 50/1-d maddesinde yer alan “belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma” tedbiri, Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri İle Koruma Kurulları Yönetmeliği'nin 38/son maddesinde “Sanık veya hükümlünün suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeler kullanmasında;

çevresel, psikolojik, sosyal veya ekonomik etkisi bulunan ya da sanık veya hükümlünün yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinlikler” olarak tanımlanmış olup, belirli yere gitme yasağının, failin suç işlemesi veya zararlı alışkanlıklar edinmesinde olumsuz etkileri bulunan konulara ilişkin olması ve her durumda çevrilen yaptırımın işlenen suçla mantıki bağlantısının bulunması gerekliliğine karşın;

müştekinin işyerinden hırsızlığa teşebbüs suçunu işleyen suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı hırsızlık suçu yönünden 3 ay 36 gün ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden 3 ay 10 gün süre ile "Kahramanmaraş'ta oynanacak futbol lig maçlarından yasaklanmasına şeklinde, içeriği Yönetmelik kapsamına aykırı ve infaz kabiliyeti olmayan seçenek tedbire hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3-Kabule göre de; Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının Kahramanmaraş'ta oynanacak futbol lig maçlarından yasaklanması şeklinde seçenek yaptırıma çevrilirken infazı kısıtlar biçimde bu yasaklamanın suça sürüklenen çocuğun ikametgahı olan Kahramanmaraş ili ile sınırlı tutulması,

4-Gece vakti işlenen işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunda, doğrudan TCK'nın 116/4. maddesi gereğince hüküm kurulması yerine öncelikle TCK’nın 116. maddenin 2. fıkrası ile hüküm kurularak, bilahare 4. fıkra ile cezanın 1 yıl olarak belirlenmesi,