Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/19568 K.2015/2557

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirasına kadar olan (üçbin Türk Lirası dahil) mahkumiyet hükümleri kesin olup, hüküm tarihi, cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi mümkün olmadığından sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemede "Kendi kendini müdafaa etmek veya kendi seçeceği bir müdafii veya eğer bir müdafi tâyin için mali imkânlardan mahrum bulunuyor ve adaletin selâmeti gerektiriyorsa, mahkeme tarafından tayin edilecek bir avukatın meccani yardımından istifade etmek" hükmünün yer alması karşısında sanığın talebi üzerine barodan görevlendirilen müdafinin, kanuni zorunluluk olarak değil de, sanığın yasal hakkı çerçevesinde CMK'nın 150/1. maddesine göre atanması,

sanığın duruşmada aylık gelir belirtmesi ve sanığın mahkum olması halinde avukatlık ücretini ödemeyi kabul etmesi birlikte değerlendirildiğinde; mahkeme tarafından, müdafiye ödenen ücretin yargılama gideri olarak mahkum olan sanığa yükletilmesinin AİH.Sözleşmesine aykırı görülmediğinden, müdafii ücretinin yargılama gideri olarak yükletilmemesi gerektiği yönündeki tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.