Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/19882 K.2015/4272

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Müşteki ...'ın zorunlu olarak atanan vekilinin temyiz incelemesinde;

Müşteki ...'ın usulüne uygun tebliğata rağmen duruşmaya katılmadığı, müştekiye zorunlu olarak atanan vekilinin 12.12.2012 tarihli celsede müştekinin beyanı alındıktan sonra beyanda bulunacağını belirterek davaya katılma konusunda herhangi bir beyanda bulunmadığı ve o celse kararlaştırılan ve karar verilen duruşmaya da katılmadığı ancak gerekçeli kararın tebliği üzerine kararı temyiz ettiği anlaşıldığından, katılma sıfatı bulunmayan müşteki vekilinin temyiz taleplerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

B-Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz incelemesine gelince;

Halı saha soyunma odasında bulunan farklı müştekilere ait cep telefonları, anahtar ve paraları çalan suça sürüklenen çocuğun eylemi hakkında mağdur sayısınca ayrı ayrı hırsızlık suçundan hüküm kurulması gerektiği halde, TCK'nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması ile hırsızlık suçundan verilecek sonuç ceza belirlenirken TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası yapılması nedeniyle sonuç olarak 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası verilmesi suretiyle eksik ceza tayinine neden olunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.