KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/20022 E., 2015/3147 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlığa teşebbüs
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın mağdurlar ..., ... ve ...'a karşı işlediği hırsızlık suçlarının tamamlanmış olduğu gözetilmeden teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın TCK'nun 53/1 maddesinin “a,b,c,d,e” bendlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-6183 sayılı Yasanın 106/1. maddesinde 20 TL'den az gerçekleşen yargılama masrafının 6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile eklenen CMK'nun 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
hüküm fıkrasından TCK'nun 53/1. maddesinin uygulanmasına ve 2.50 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline ilişkin bölümler çıkarılarak yerine “ kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın TCK 53/1. maddesinin “a,b,c,d,e bendlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/20022, K. 2015/3147, 26 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama