Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/20224 K.2015/12025

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; Mala zarar verme suçundan hükmolunan adli para cezasına ilişkin hükümler miktar itibariyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi uyarınca kesin olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından sanık ... un temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi gereğince REDDİNE, II-Sanık hakkında müştekiler ... ve ... ye karşı işlenen hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Müştekiler... ve ... ye karşı işlenen hırsızlık suçlarının gece vakti işlendiğine dair delil bulunmadığı, ayrıca müşteki ...'a ait evin penceresinin muhkem olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin zamanaşımı hükümleri itibari ile lehe 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 765 sayılı Yasanın 492/1. maddesinde yazılı suçu oluşturduğu,

bu suç için öngörülen ceza miktarına göre müşteki ...'ye karşı işlenen hırsızlık suçundan açılan davanın 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 maddeleri uyarınca 12 yıllık kesintili zamanaşımına tabi olduğu ve müşteki...'a karşı işlenen hırsızlık suçunun ise suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı Yasa'nın 104/2. ve 102/4. maddeleri gereğince 7 yıl 6 aylık zamanaşımı süresine tabi olduğu anlaşılmakla, 12 yıl ve 7 yıl 6 aylık sürelerin suç tarihi olan 10.01.2002 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,