KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/206 E., 2014/21235 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Haziran 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etmek
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık ...'nun adli sicil kaydında yer alan Üsküdar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.4.2008 tarih 2005/1154 Esas 2008/216 Karar sayılı 17.6.2010 tarihinde kesinleşen 5 ay hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin ilamın TCK nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas bulunduğunun gözetilmemesi ile sanık ...'nun, hakkında verilen mahkumiyet hükmü ertelenen ve hükmü temyize getirmeyen ... ile birlikte müştekinin ikamet ettiği apartmana girerek 2. katta oturan müştekinin daire giriş kapısını açıp, evin içini karıştırdıklarının anlaşılması karşısında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde TCK nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Bu dava sebebiyle yapılan 30,95 TL davetiye giderinden sanığın sarfına neden olduğu 15,47 TL nin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/206, K. 2014/21235, 16 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama