Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/20965 K.2015/6026

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın cezaevinden gönderdiği temyiz dilekçesinde her ne kadar mahkeme karar numarasını 2013/115 esas olarak gösterdiği görülmüş ise de, dilekçe içeriğinde bildirdiği mazot hırsızlığı olayı ile hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından aldığı ceza miktarları itibariyle temyiz iradesinin aynı mahkemenin iş bu 2013/116 esas sayılı dava dosyasına ilişkin olduğu anlaşılmakla, yapılan incelemede;

Sanık ...‘ın tekerrüre esas alınan ... Sulh Ceza Mahkemesi’nin ilamındaki 5 ay hapis cezasının yanında 80-TL adli para cezasının da bulunduğunun karar yerinde gösterilmemesi, aleyhe temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından , sanıklar hakkında “ TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ’’ ilişkin bölümlerin çıkarılarak,

yerine ‘‘ TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen ve TCK’nın 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.