Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/21114 K.2015/5423

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Katılan ...'ın temyiz talebinin incelenmesinde; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra katılan ...'ın hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan yasanın 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak temyiz isteminin REDDİNE, II-Katılan ...'nin temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılan ...'ın IPHONE... marka cep telefonunu kullanması için bir süreliğine erkek arkadaşı olan diğrer katılan ...'ye verdiği, arkadaş olan katılan ... ve sanık ...'ın, suç tarihinde birlikte eğlence merkezinde oldukları bir sırada sanığın konuşmak için aldığı telefonla dışarı çıkıp bir daha geri gelmediği, sanığın savunmasında ...'nin kendisine borcu olduğunu, borcuna karşılık rızası ile suça konu telefonu verdiğini beyan ettiği, bu savunmanın katılan ... tarafından doğrulanmadığı;

ancak katılan ...'nin temyiz dilekçesine ekli vermiş olduğu facebook mesajlarında “kardeşim bak o telefon gelsin senin paranı zaten vereceğimi söyledim, eğer şüphen varsa gel senet yapalım, o teli getir...” yazışmalarından aralarında alacak-verecek meselesinin bulunduğunun anlaşıldığı, bu durumun sanığın eyleminin suç kastını ortadan kaldırmayacağı ancak sanık hakkında TCK’nın 144. maddesinin uygulanma koşulları da tartışılmak suretiyle hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine, olaya uygun düşmeyen gerekçe ile beraatına karar verilmesi,