Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/21330 K.2015/5328

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca yapılan değerlendirmede sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 (pek fahiş-1/6 artırım), 62 maddeleri gereğince tespit edilen 2 yıl 4 ay hapis cezasının.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35, 62 maddeleri gereğince hükmolunan 2 yıl 2 ay 7 gün hapis cezasına göre lehe sonuç doğurduğu kabul edilebilirse de; hükmün gerekçe bölümünde verilen cezadan sanıkların geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak takdiri indirim nedenleri uygulanmak suretiyle cezalarından indirime gidilerek ayrı ayrı hapis cezalarının belirlendiğinin belirtilmesi karşısında.

765 sayılı TCK'nın 59. maddesinin de uygulanması gerektiğinin de takdir edildiğini kabul etmek gerektiği, bu durumda da sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 62, 522 (pek fahiş-1/6 artırım), 59 maddeleri gereğince hükmolunacak sonuç cezanın sanıkların yararına bulunduğunun gözetilmemesi,