Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/21644 K.2015/6906

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi gereğince tekerrüre esas birden çok ilamın bulunması durumunda en ağırının seçilerek tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Hakkında hırsızlıktan ayırma kararı verilen tanık ...'in hırsızlık yaptığını ikrar ettiği ve hırsızlık konusu viskiyi, sanık ...'e sattığını beyan etmesi üzerine sanık ... hakkında dava açılarak mahkûmiyet kararı verilmişse de; aşamalarda suçlamayı inkar eden sanık ...'in atılı suçu işlediğine ilişkin olarak, tanık ...'in atfı cürüm niteliğindeki beyanı dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, beraati yerine hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu diğer kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Yasanın 53/1-c. maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,