KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/22029 E., 2015/8153 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:
5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra sanık ... müdafii hükmü temyiz ettiğinden, anılan Yasanın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak temyiz isteminin REDDİNE,
II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; hırsızlık ve mala zarar verme suçlarının sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5395 sayılı ÇKK'nın 35/1. maddesine aykırı olarak sanık hakkında sosyal inceleme yaptırılmaması ve aynı yasanın 35/3. maddesine aykırı olarak sosyal inceleme raporu aldırılmaması gerekçesinin kararda gösterilmemesi,
2-Onsekiz yaşından küçük sanıklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaların 5237 sayılı TCK'nın 50/1. maddesindeki adli para cezası veya seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Mahkemece 5271 sayılı Yasa'nın 150/2. maddesi uyarınca, 18 yaşından küçük sanıkların savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafilerin görevlendirilmesi nedeniyle, müdafilere ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali geliri bulunmadığı anlaşılan sanıklara, yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırılık meydana getirilmesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/22029, K. 2015/8153, 30 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama