Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/22092 K.2015/12877

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Aracının camı kırılarak hırsızlık yapıldığının farkına varan katılanın güvenlik görevlilerine ihbarda bulunduktan sonra tekrar aracının yanına döndüğü sırada aracın içinde sanık ...'ı gördüğü sanığı dışarı çıkarmaya çalıştığı ancak sanığın bıçak çekerek kaçtığı para ve değerli eşyalarla birlikte olay yerinden ayrıldıklarının dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; sanıklar tarafından kullanılan şiddetin suça konu para ve eşyaları kaçırmaya yönelik olup olmadığı,

şiddetin kullanıldığı sırada hırsızlık suçunun tamamlanıp tamamlanmadığı ve buna bağlı olarak TCK'nın 149/1-a-c maddesinde yazılı bulunan yağma suçunun oluşup oluşmadığına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek GÖREVSİZLİK kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- Sanıklar ... ile ... hakkında mala zarar verme suçundan hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 53/1 Maddesindeki haklardan yoksunluğa hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- Hırsızlık suçundan sanıklar ... ile ... hakkında hükmedilen ve ertelenmesine karar verilen cezalardan dolayı TCK'nın 53/1-c fıkrasındaki alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyumluk yetkilerini içeren haklardan yoksunluğa hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

3- Sanıklar ... ile ... hakkında hırsızlık suçundan dolayı hükmedilen ve ertelenen cezalar sebebiyle denetimli serbestlik tedbirine hükmedilirken TCK'nın 51/3 maddesi gereğince tedbir süresinin ceza miktarından az olamayacağının düşünülmemesi,