Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/22538 K.2015/7985

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanığın savunmasında [TELEFON] numaralı hattın kendisine ait olmadığını, böyle bir numara kullanmadığını beyan etmesi karşısında; ilgili GSM şirketinden bu hattın abonelik sözleşmesi aslının getirtilerek sözleşmedeki imzanın sanığa ait olup olmadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Olay tarihinde söz konusu telefonun görüşme yaptığı kişiler tespit edilip, yeterli sayıda kişinin dinlenerek ... nolu numaranın sanığa ait olup olmadığının araştırılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

3-TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca; suç konusunun önem ve değeri ile meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığına göre temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Sanığın 05.03.2008 – 21.03.2008 tarihleri arasında birden çok kez müştekinin hesabından para aktardığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesindeki teselsül hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Suçun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,