Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/22600 K.2015/5939

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'nın hüküm tarihinde bir başka suçtan cezaevinde olması nedeniyle yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla; sanığın öğrenme ile verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek sanığın eski hale getirme ve temyiz talepli 30.10.2009 tarihli dilekçesi üzerine bu kararı değerlendirme yetkisi Yargıtay'da olduğu halde mahkemenin verdiği 07.12.2009 tarihli ek karar da yok hükmünde kabul edilerek, yine diğer sanık ...'nın 06.06.2007 tarihli duruşmada bildirdiği adres yerine iddianame adresine hükmün tebliğ edilmesi nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu, sanığın öğrenme ile verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek; sanıklar hakkında yapılan temyiz incelemesinde;

A-Sanıklar hakkında hırsızlık suçu bakımından yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ...'nın TCK'nın 58. maddesi kapsamında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğunun gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından, müştekinin suça konu aracının yol kenarında kilitli park halde iken çalınması nedeniyle sanıklar hakkında TCK'nın 142/1-b. maddesi yerine 142/1-e. maddesinin uygulanması ise, sonuç cezayı etkilemediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ...'nın temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçu bakımından yapılan temyiz incelemesine gelince;

Diğer temyiz nedenlerinin reddine,

Ancak;

Mala zarar verme suçunun konusunun hırsızlık suçunun konusu ile aynı olması nedeniyle, hırsızlık suçundan hüküm kurulurken ayrıca mala zarar verme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulamayacağı, zira mala zarar verme suçunun yasal unsurunun oluşmadığı gözetilmeden sanıkların mala zarar verme suçundan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Hükmün gerekçesinde 3. sayfanın ilk paragrafında suçun unsurlarının oluşmadığı belirtilirken sonraki sayfada ise suçun unsurlarının oluştuğu, sanıkların cezalandırılmaları gerektiği belirtilerek ve hükümde de mahkumiyet hükmü kurularak çelişki oluşturulması,