Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/22613 K.2014/24452

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanık G.. G..'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-d, 168/2, 116/1 ve 62/1 (iki kez), maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/813 esas, 2011/1008 sayılı ilâmı tekerrüre esas teşkil ettiğinden sanık hakkında her iki suçu yönünden anılan Kanun’un 58/1,6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına,

cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulmasına ayrıca aynı Kanun’un 53/1-c. bendindeki haklardan koşullu salıverilmeye diğer bentlerindeki haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına dair Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2013 tarihli ve 2013/503 esas, 2013/847 sayılı kararını karşı Adalet Bakanlığının 29/04/2014 tarih ve 2014/8639/29269 sayılı yazısı ile Kanun Yararına Bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/05/2014 tarih ve 2014/172866 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/5. maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, sanığın sabıkasına esas eylemini işlediği tarihte 18 yaşından küçük olduğu anlaşılmakla, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ