Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/22958 K.2015/9085

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- T.C. Anayasasının 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 223/2, 230/2, 232/6 ve 289/1-9. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararlarının gerekçe bölümünde; sanık, mağdur, C.

Savcısı ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, mevcut delillerin irdelenmesi ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi, TCK'nın 61 ve 62. maddelerinde belirlenen sıra ve esaslara göre cezanın belirlenmesi, aynı kanunun 53 ve devamı maddelerine göre cezaya mahkûmiyet yerine veya cezanın yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbirinin belirlenmesine,

cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait değerlendirmelerin yer alması gerektiği gözetilmeden, 03.11.2011 günlü hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına dair karara atıfta bulunularak gerekçesiz hüküm kurulması,