Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/23646 K.2015/8506

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca; suç konusunun önem ve değerine göre temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Müştekinin iş yerinden 26.10.2012 günü saat 19:00 da ayrıldığı, 27.10.2012 günü saat 08:45 de iş yeri çalışanlarının, iş yerine geldiğinde hırsızlık yapıldığını görüp müştekiyi aradıkları, sanığın ise 26.10.2012 günü değil 27.10.2012 günü saat 21:39 da yakalandığı, suç tarihinde de güneşin saat 06:15 de doğduğu ve 17:09 da battığının anlaşılması karşısında, suçun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında TCK'nın 116/4, 143/1 maddesi uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,hırsızlık suçuna ilişkin hüküm fıkrasından TCK'nın 143. maddesine ilişkin kısmın çıkartılarak sonuç cezanın 2 yıl hapis olarak belirlenmesi;