Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/23902 K.2014/25451

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-12.03.2012 tarihinde Manavgat İlçesi’nde çalındıktan sonra 21.01.2014 tarihinde Denizli-Tavas karayolunda yapılan yol kontrolü sırasında dur ihtarına uymadan kaçan suça konu kamyonetin kovalamaca sonucu yakalanması üzerine aracı kullanan şahsın yaya olarak kaçıp izini kaybettirdiği, araçta yolcu olarak bulunan sanığın ise yakalandığı, kamyonetin üzerinde de 2014 yılı Ocak ayında Manavgat İlçesinden çalınan 07 L 5147 nolu plakaların bulunduğu, kamyonetin şasi numarası üzerinden yapılan kontrol sonucunda çalıntı olduğunun tespit edildiği,

suç tarihinde 13.000 TL değerindeki kamyonete yolcu olarak bulunduğunu ve aracı kullanan Hasan isimli şahsın açık kimlik ve adresini bilmediğini savunan sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 165/1 maddesinde tanımlanan suçu oluşturup oluşturmadığı değerlendirilmeden ve suça konu kamyonet ve çalıntı plakanın takılı olduğu atıl vaziyetteki minibüsü sanığın çaldığına dair delillerin neler olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan yazılı biçimde hırsızlık suçundan hükümlülüğüne karar verilmesi,

2-Adli emanetinin 2014/132 sırasında bulunan eşya hakkında karar verilmemesi,

3-Kabule göre de;

a-Hırsızlık suçuna konu müşteki M.. B..’ye ait kamyonetin önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması,