Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/24279 K.2014/25200

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakim takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın adli sicil kaydında 765 sayılı TCK'nın 81/2. maddesi uyarınca infaz edilmiş tekerrüre esas mahkumiyet kaydının bulunmaması karşısında; lehe yasa karşılaştırması yapılırken 765 TCK'nın 522. maddesinin lehe hükmünün değerlendirilmemesi,

2-Sanık hakkında, eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1,522(hafif). maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; uygulamaya göre sanık yararına olan Yasanın belirlenmesinde zorunluluk bulunması,