Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/24870 K.2014/25625

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ...'in temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen kararın, savunmasının alındığı sırada beyan ettiği adrese yöntemine uygun şekilde 31.12.2012 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 22.1.2013 tarihinde temyiz talebi içeren dilekçe verdiği, Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nce 22.1.2013 tarih 2011/676 Esas 2012/643 Karar sayılı Ek kararla temyizin süresinde olmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verildiği, Ek kararın 30.1.2013 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, sanığın bu kez 28.5.2014 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminin reddine dair Ek kararı temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında;

Sanığın, Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nce 22.1.2013 tarih 2011/676 Esas 2012/643 Karar sayılı Ek kararını, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiği anlaşılmakla, 22.1.2013 tarihli temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, Mahkeme'nin temyiz isteminin reddine ilişkin 22.1.2013 tarih 2011/676 Esas 2012/643 Karar sayılı Ek Kararının ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hüküm ile ilgili temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 37,50 TL yargılanma giderinden her bir sanığın sarfına neden olduğu 18,75 TL davetiye giderinin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,