Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/24887 K.2015/11250

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin evinden çalınan eşyaların suç tarihinde olaydan birkaç saat sonra benzer suçlardan sabıkalı sanığın evinde ve kiraladığı araçta ele geçirilmesi; sanığın, gece saat 03.30-04.30 sıralarında kimlik ve adresini bilmediği ve sonrasında da bildiremediği ... isimli bir şahıs tarafından suça konu değerli tabloların çalıştığı fırına emaneten bırakıldığı, kendisinin de tozlanmasın diye evine götürüp bıraktığı yönündeki hayatın olağan akışına uygun düşmeyip inandırıcı da olmayan savunması karşısında; sanığın yüklenen hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca, suç konusunun önem ve değeri ile meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığına göre temel ceza belirlenirken alt sınırdan ayrılınması gerektiğinin gözetilmemesi,