KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/2519 E., 2014/27113 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
UYAP sistemine göre ,sanık hakkında 23/06/2011 günlü iddianame ile açılan iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçu hakkında dava zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması olanaklı görülmüştür.
I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Tayin olunan cezanın türü ve miktarına göre, hükmün 5237 Sayılı TCK.nun 50/5 ve CMUK nun 305.maddeleri uyarınca temyizi mümkün olmadığından, sanık ... müdafinin temyiz talebinin CMUK nun 317.maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı TCK'nın 53/4.maddesine göre, kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan sanıklar hakkında aynı yasanın 53/1.maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceği, uzun süreli hapis cezası ertelenenler hakkında ise TCK'nını 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nun 53/1.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/2519, K. 2014/27113, 30 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama