Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/25313 K.2015/9647

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir; Ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre, müştekinin aracını kapılarını kilitlemeden bir AVM önüne parkederek çok kısa bir süre için bir mağazaya girdiği, ancak aracının yanına döndüğünde şarja takılı halde aracının içinde bıraktığı cep telefonunun çalındığını gördüğü, Cumhuriyet Başsavcılığınca TİB’nden getirtilen suça konu telefona ait HTS kaydının incelenmesinde telefonun çalındıktan sonra yine suç tarihi içinde ve saat 17.23 sıralarında tanık ... tarafından ilk kez kullanıldığının tespit edildiği, tanık ...’in mahkemece dinlendiğinde de suça konu telefonu teyzesinin oğlu olan sanıktan 500 TL karşılığında satın aldığını beyan ettiğinin görüldüğü,

sanığın aşamalardaki savunmalarında ise “ suça konu telefonu Uğur isimli açık kimlik ve adresini bilmediği bir arkadaşının satmak için kendisine getirdiğini ,sonrasında da telefonu tanık ...’e satıp parasının bir kısmını da Uğur’a verdiğini “ savunduğu,

soruşturma aşamasında yaptırılan emniyet araştırmasında ise sanığın savunmasında geçen Uğur isimli herhangi bir kimseye ulaşılamadığının anlaşıldığı ,bu surette sanığın suça konu telefonu arkadaşı olduğunu bildirdiği ve fakat açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediğini beyan ettiği Uğur isimli bir kişiden alıp sattığına ilişkin savunmasının da hayatın olağan akışına uygun olmadığı anlaşıldığından, sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine kanıtların taktirinde ve suçun nitelendirmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hüküm kurulması,