Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/2566 K.2014/32640

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanıklar L.. F.., O.. Ö.. ve M.. E.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama gideri olarak hesaplanan 63,00 TL'den sanıkların paylarına düşen miktarların, CMK'nın 324/4 maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek, terkin edilecek miktar olan 20 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar L.. F.., O.. Ö.. ve M..

E..'ın temyiz talepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine '' CMK'nın 324/4 maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek,

yargılama gideri olarak ayrı ayrı hesaplanan ve sanıkların paylarına düşen miktarların, terkin edilecek olan 20.00 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesine'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Sanıklar Y.. E.. ve A.. K.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

1- 08/02/2012 tarihli Yakalama ve Muhafaza Altına Alma Tutanağı içeriğine göre; saat 02:19 sıralarında, iki ya da üç şahsın araçları kurcaladıkları ihbarının alınması üzerine görevlilerin olay yerine gittiklerinde, 33 PZ 316 plakalı araç içerisinde sanıklar L.. F.. ve O.. Ö..'ün, sanık M..

E..'ın ise aracın hemen yanında görevlilerce yakalandıkları, hırsızlık suçunun işlendiğini fark etmeyen görevlilerin sanıkların GBT sorgularını ve aracın muayenesinin yapılmaması nedeniyle gerekli işlemleri yaptıkları sırada, sanıklar Y.. E.. ve A..

K..'ın olay yerine geldikleri, işlemlerin tamamlanmasından sonra tüm sanıkların olay yerinden ayrıldıkları, sanıklar Yurdal ve Abdullah'ın baştan beri savunmalarında, "sanık Abdullah'ın dedesinin beyin kanaması geçirmesi nedeniyle hastahanede buluştuklarını, çarşı merkezinde yemek yediklerini, eve gitmekte iken diğer sanıkları gördüklerini, polislerin trafik yönünden işlem yapmakta olduklarını, işlemlerin bitmesinden sonra polislerin kendilerini bıraktığını" ifade ettikleri, savunmalarının bu yönden diğer sanık savunmalarıyla doğrulandığı, polise yapılan ihbarda, "iki ya da üç şahsın araçları kurcaladıklarının" bildirildiği,

oto arama ve muhufaza altına alma tutanağı içeriğine göre, sanıkların kullandığı araçta muhtemelen suçta kullanılan 3 adet erkek çorabının ele geçtiği, tüm bu deliller ve sanık savunmaları ışığında, diğer sanıklar hakkında polislerin işlem yaptıklarını gören sanıklar Yurdal ve Abdullah'ın kaçmak yerine diğerlerinin yanına gitmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunun anlaşılması karşısında, savunmalarının aksine, sanıkların yüklenen suçları işledikleri veya diğer sanıkların eylemlerine katıldıklarına dair, mahkumiyetlerine yeterli kesin inandırıcı ve hukuka uygun kanıt bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine,

yazılı şekilde hükümlülüklerine karar verilmesi,