Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/2598 K.2015/3433

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında hüküm kurulurken uygulama maddesinin TCK nın 151/1. maddesi yerine aynı yasanın 142/1-b maddesi olarak gösterilmiş olması mahallinde düzeltilir maddi yazım hatası kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ile sanık ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında atılı suçlardan açılan kamu davasının 28.12.2010 tarih 2010/795 karar sayılı karar ile yaşı büyük sanıkların yargılamaları ile birleştirilmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, çocukların yetişkinlerle birlikte suç işlemesi hâlinde, 5395 sayılı Yasa'nın 17/3. maddesi gereğince davaların birlikte yürütülmesinde mahkemelerin uygun bulması şartıyla yargılamanın her aşamasında birleştirme kararı verilebileceği, birleştirilen davaların genel mahkemelerde görüleceği,

5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine uyarınca onsekiz yaşını doldurmamış suça sürüklenen çocukların duruşmalarının kapalı yapılacağı ve hükmün de kapalı duruşmada açıklanacağı anlaşılmakla, 26.01.2011, 23.02.2011, 21.04.2011 ve 07.09.2011 tarihli oturumların kapalı yerine açık yapılması giderilmesi ve tekrarlanması olanağı bulunmadığından; suça sürüklenen çocuklar hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak aynı Kanun'un 31/3. maddesinin, 168. maddesinden önce uygulanması sonuca etkili olmadığından;

suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK nın 142/1-b, 143 ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasından aynı yasanın 168/2. maddesi uyarınca ½ oranında ceza indirimine gidildiği sırada, 10 ay hapis cezası yerine 9 ay hapis cezasına hükmedilmiş ise de, TCK nın 62. maddesine göre hesaplama yapılırken sonuç cezanın 8 ay 10 gün hapis cezası şeklinde doğru olarak belirlenmesi karşısında bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların suça sürüklenen çocuklar ve sanık tarafından işlendiğini kabulde, nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya kapsamına göre, olay günü saat 05.14 sıralarında ihbarcı bir şahsın 155 Polis İmdat hattını arayarak tarif ettiği adreste bulunan bir marketten hırsızlık olayı olduğuna dair ihbarda bulunduğu, yakalama tutanağında da olay günü saat 05.00 sıralarında hırsızlık yapıldığı anonsu üzerine görevlilerin olay yerine gittiklerinin tutanağa bağlandığı, UYAP kaydında güneşin saat 06.13 de doğduğu,

TCK nın 6/1-e maddesine göre saat 05.13 e kadar olan zaman diliminin gece olarak kabulünün gerektiği, haber merkezinde görev alan polisler ile yakalamayı yapan ekipte görevli polislerin dinlenerek suç saatinin kuşkuya yer vermeksizin tespiti ile sonucuna göre suça sürüklenen çocuklar ve sanık hakkında TCK nın 143 ve 116/4. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-İddianameyle suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’ nun 119/1-c maddesinin uygulanması istenmediği halde CMK’nun 226.maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, suça sürüklenen çocukların mahkumiyetine karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4. fıkrasına göre suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının, ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

4-Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 63 TL davetiye giderinden sanık ve suça sürüklenen çocukların sarfına neden oldukları 15,75 TL nin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa ve suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,

5-Birlikte suç işleyen sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında ortak yapılan yargılama giderlerinin, payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, dayanışmalı olarak tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,