KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/26217 E., 2015/11506 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya kapsamına göre, her ne kadar Tebliğname ile “suçun gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiği ve 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi ile cezanın artırılması gerektiğinin düşünülmemesi aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bozma talep edilmemiş” ise de, iddianamede ve dosyada bu yönde bir iddia ve delil bulunmadığından Tebliğnamedeki bu düşünceye iştirak edilmemiş, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak hükmün açıklanması durumunda CMK'nın 231/11 maddesi uyarınca eski hükmün aynen açıklanması gerekirken hükmedilen hapis cezasının ertelenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL’den az gerçekleşen yargılama masrafının, 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle eleştiri dışında tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/26217, K. 2015/11506, 22 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama