Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/26845 K.2014/26137

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008, 6-47/43 ve 23.03.2004, 41/70 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; sanık hakkında uygulama yeri olmayan 5237 sayılı TCK’nın 39/2-a maddesinin yerel mahkemece uygulanmış olması sebebiyle, ceza 1 yıl 2 ay hapis olarak belirlenmiş ve hükümden önce 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın geçici madde: 1/1.fıkrası yollamasıyla, aynı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilirlik sınırları içerisine girmiş ise de;

sanığın sabit kabul edilen eyleminin asıl cezası 1 yıl 2 ay olmayıp, mahkemenin kararında gösterdiği oran uygulansa bile sonuç ceza 2 yıl 4 ay bulunacağından ve aksi hal sanığın; önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasını sağlayacak, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına,

adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacağından, hükmolunması gereken ceza miktarı itibariyle, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına olanak bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesindeki kazanılmış hakkın korunması sadece sonuç ceza bakımından ise de, geceleyin iş yeri dokunulmazlığını bozmak suçundan önceki hükümle ceza verilmemiş ve önceki hüküm yalnız sanık tarafından temyiz edilmiş olduğundan tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.