KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/26851 E., 2015/12711 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Temmuz 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
402 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık ...'in adli sicil kaydından, tekerrüre esas olacak şekilde daha ağır hükümlülüğünün bulunduğu anlaşılmasına rağmen, daha az ceza içeren kararın TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasında esas alınması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-TCK'nın 53/1. maddesinin c bendindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, "kendi alt soyu" yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, kendi alt soyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerde ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin düşünülmemesi,
2-Sanık ... hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2012 tarih ve 2011/399 E, 2012/711 K. sayılı ilamında yer alan 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz talebinin, Mahkemenin 14.11.2012 günlü ek kararıyla kabul edildiği ve UYAP kaydına göre kararın 01.10.2014 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, tekerrüre esas olamayacağının gözetilmemesi,
3-6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, sanıklara ayrı ayrı yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322 . maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,hüküm fıkrasından ‘‘TCK’ un 53/1.maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindekivelayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.
53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi, yargılama giderleri ile ilgili kısmın çıkarılarak yerine “sanıklar hakkında ayrı ayrı yapılan 10,00 TL yargılama giderinin,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/26851, K. 2015/12711, 7 Temmuz 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama