Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/27277 K.2015/12806

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın eşyalı olarak kiraladığı müştekiye ait evin eşyalarını alarak evden ayrıldığı, tanıklara da tamir için götürdüğünü söylediği anlaşılmakla; eylemin sanık tarafından gerçekleştirdiği hususunda tereddüt bulunmamasına rağmen, evin eşyalı olarak kiraya verilmesi, geçerli bir kira sözleşmesinin olması, bu nedenle suça konu eşyaların zilyetliğinin de zaten sanıkta olması nedeniyle hırsızlık suçunun maddi unsurlarının oluşmadığı, sanığın eyleminin TCK’nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yetersiz gerekçeyle suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK m. l42/l-b gereğince hüküm kurulması,