Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/27500 K.2015/15150

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın bina vasfında olan bakkal dükkanına girerek hırsızlığa gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 142/1-b maddesi yerine aynı yasa'nın 141/1. maddesiyle hüküm kurulması,

2-5237 sayılı yasanın 53/2-3. maddesi göz ardı edilerek, sanık hakkında 53/1-c maddesi uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 53/1-c maddesindeki tüm haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

3-Sanığın tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/125 Esas ve 2012/46 sayılı Karardaki hükümlülüğün doğrudan verilen 1000 TL. adli para cezası olduğu ve 5237 sayılı TCK'nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarından dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 5219 sayılı yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince hükmün kesin olup temyizi olanaklı bulunmadığından, aynı yasanın 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,