Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/27686 K.2015/1500

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin Asliye Ceza Mahkemesince verilen 31.03.2010 tarih 2009/52-2010/84 sayılı hükmün o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanığın temyizi üzerine Dairemizin 09.10.2013 tarih ve 2012/20309-2013/28186 sayılı ilamı ile oy birliği ile onanması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 08.07.2014 tarih ve 2014-233877 sayılı yazısı ile verilen kararın Düzeltilerek Onanması yönünde Yargıtay Birinci Başkanlığına itiraz talebinde bulunulması üzerine itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.07.2014 tarih ve 2014-233877 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 09.10.2013 tarih ve 2012/20309 esas 2013/28186 karar sayılı onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında tekekrüre esas alınan Şefaatli Sulh Ceza Mahkemesinin 01.05.2008 tarih ve 2007/118 esas 2008/55 karar sayılı ilamı ile verilen 1.500.00 TL adli parar cezasının miktar itibarı ile kesin nitelikte olması karşısında, 5320 sayılı yasanın 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK' un 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,