Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/28054 K.2014/31434

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığın MERNİS kaydındaki adresinden başka bir adrese, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2. maddesi uyarınca yapılan tebligatın usulüne uygun yapılmadığı anlaşıldığından, temyiz istemin süresinde olduğu ve sanığın infazın durdurulması istemiyle birlikte bulunduğu temyiz talebi üzerine, mahkemece verilen 21/08/2013 günlü ek karar ile, infazın durdurulması talebinin reddine karar verilerek temyiz talebiyle ilgili değerlendirme yapılmamış oluşu karşısında; ek kararın temyizine ilişkin 26/08/2013 günlü talebin de 10/03/2011 tarihli karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Anayasanın 141, CMK’nun 34, 230, 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi ve reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan ve kabul edilen kanıtlar ve nedenleri, kanıtlarla sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanı; sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi,

uygulanacak kanun maddesi ve 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden kurulan hükümde; diğer sanık Y.. P..'nin atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında, cezalandırılmasını gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmayan ve suç tarihinde cezaevinde olduğunu ileri süren sanığın, öncelikle olay tarihinde cezaevinde olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre; suça konu telefonu, çalınmasından sonra ilk kez kullanan Y..

P..'nin iddia ettiği telefon takasına ilişkin herhangi bir belge veya tanık sunamamış oluşu da gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,