Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/28284 K.2014/30312

Muhtelif suçlardan Susurluk Asliye Ceza Mahkemesinin 30/07/2009 tarihli ve 2009/65 değişik iş sayılı kararı ile içtimalı 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükümlü İ..

G..’in, Balıkesir 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 09/08/2012 tarihli ve 2012/304 değişik iş sayılı kararı ile 09/08/2012 tarihinden geçerli olmak üzere şartla tahliye edilmesini karar verildiği ancak, bihakkın tahliye tarihi dolmadan 09/11/2012 tarihinde, Evi terk eden çocuğu ailesine bildirmemek suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 234/3 ve 50. maddeleri uyarınca 1.800,00 Türk lirası adli para cezası ile Balıkesir 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 18/11/2013 tarihli ve 2013/147 esas, 2013/770 sayılı kararı cezalandırılmasına karar verilmesi sonucunda, sanığın yeniden suç işlemesi sebebiyle şartla tahliyesinin geri alınmasına,

ikinci suçun işlendiği 18/11/2013 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 28/12/2013 tarihleri arasındaki sürenin aynen infazına ilişkin Balıkesir 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 02/04/2014 tarihli ve 2014/113 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 19/06/2014 tarih ve 2014/12522/41980 sayılı yazısı ile Kanun Yararına Bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/07/2014 tarih ve 2014/239858 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE

Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesince, sanık hakkında koşullu salıverilme kararının geri alınmasına karar verilmiş ise de.

5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanunu’nun 107/12 maddesinde” koşullu salıverilen hükümlünün, denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hâkimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi hâlinde koşullu salıverilme kararı geri alınır.” şeklindeki düzenleme karşısında koşullu salıverme kararının geri alınması için hapis cezasını gerektirecek kasıtlı bir suçun olması gerektiği, somut olayda sanık hakkında koşullu salıverilme kararının kaldırılmasını gerektirecek eyleme ilişkin verilen cezanın,

adli para cezası olduğu göz önüne alındığında sanık hakkındaki koşullu salıverilme kararının geri alınamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında, isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5275 sayılı Kanunun 107. maddesinin 12 ve 15-a fıkraları uyarınca koşullu salıverilme kararının geri alınabilmesi için deneme süresi içerisende hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlenmesi ve bu suçtan dolayı da hapis cezası verilmesinin gerektiği,

somut olayda ise kasıtlı suç işlediği anlaşılan hükümlünün hapis cezasının para cezasına çevrildiği ve 5237 sayılı TCK'nın 50/5. maddesi gereğince uygulamada asıl mahkumiyetin bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası olduğu ve adli para cezasının ise koşullu salıverilmenin geri alınmasını gerektirmediği hususu gözetilerek Susurluk Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 31.03.2014 tarih ve 2009/423 il sayılı talebinin bu yönden reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi kanuna aykırı olup, bu itibarla kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden,