Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/28319 K.2015/15446

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Olay günü, saat 15:00-16:00 arasında katılanın evinin giriş kapısı zorlanarak evinden yaklaşık olarak 6.000 TL değerindeki ziynet eşyaları ile birlikte bir adet elbisenin çalındığı, katılanın üst katında oturan tanık ...'un hazırlık aşamasında alınan ifadesinde, emniyette fotoğrafından teşhis ettiği sanığın olay günü saat 15:05'de kapı zilllerini çalarak kiralık daire olup olmadığını sorduğunu, ardından da aşağıya indiğini, şahsı canlı olarak görürse daha iyi teşhis yapabileceğini söylediği, sanığın aşamalarda alınan savunmasında ise, suçlamayı inkar ederek,

cep telefonu kullanmadığını, olay tarihinde İstanbul'da olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, müşteki ile tanığın yüzleştirilerek teşhis işleminin yüz yüze yapılması, mümkün olmadığı takdirde ise sanığın teşhise elverişli fotoğraflarının temin edilip tanığa gösterilmek suretiyle teşhis işlemi yapıldıktan sonra delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken,

mahkumiyet hükmünün dayanığını teşkil eden tek delil konumundaki tanığın yargılama aşamasında beyanı alınmadan sadece hazırlık aşamasındaki fotoğraf teşhisine dayanılarak CMK’nın 210/1. maddesine aykırı olarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,