Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/28450 K.2014/25631

Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 18.07.2014 tarih 2014/13811 Karar sayılı görevsizlik kararı dairemize gönderilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 04.02.1983 tarih ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu Kanun değişikliğine göre, “Ceza dairelerinde, daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde; mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır, çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Yargıtay Başkanlar Kurulunun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adlî para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

Dosya kapsamından, 29.9.2010 tarihinde işlenen hırsızlık, suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve kamu malına zarar verme suçlarından cezalandırılmaları istemiyle sanıklar hakkında 7.4.2011 tarihli iddianame ile kamu davası ikame edildiği, yapılan yargılama neticesi, atılı suçlardan sanıkların ayrı ayrı beraatlerine dair verilen hükmün, katılan kurum vekilinin temyiz talebi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.3.2014 tarihli tebliğnamesi ile sanıkların üzerlerine atılı bulunan suçlardan en ağırının kamu malına zarar verme suçu olması nedeniyle dosyanın temyiz incelemesi için görevli Yargıtay 15. Ceza Dairesine gönderildiği,

tebliğname tarihinden sonra yürürlüğe giren 18.6.2014 tarih 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı TCK nın 152/1-a maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçunun 1 yıldan 4 yıla kadar hapis cezası; aynı Yasanın 142/1-a maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun ise 3 yıldan 7 yıla kadar hapis cezası öngördüğü, yasal değişiklikten önce kamu malına zarar verme suçunun 1 yıldan 6 yıla kadar hapis cezası, hırsızlık suçunun ise 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası öngörmüş olduğu,

bu halde tebliğname tarihinde temyiz incelemesine konu olan suçlardan en ağırının kamu malına zarar verme suçu olduğu ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı kararına göre dairelerin görevlerinin tebliğname tarihine göre belirleneceğinin anlaşılması karşısında,