Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/28569 K.2015/13870

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Suça konu eşyaların sanığın ikametinde yapılan aramada ele geçirilip müştekiye iadelerinin sağlandığı anlaşılmakla; olayda rızai iadenin bulunmaması nedeniyle etkin pişmanlık şartlarının gerçekleşmediği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi ile hükmonulan cezadan indirim yapılması,

2) 07.11.2012 olan suç tarihi itibariyle ve TCK’nın 142/4’üncü maddesi uyarınca hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla mala zarar verme suçunun da işlenmesi halinde kovuşturma yapılabilmesi için şikayet aranmayacağı hükmünün düzenlenmiş olması karşısında, mala zarar verme suçu yönünden de yargılamaya devamla bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi,

3) Kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yalnızca, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,