Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/29705 K.2015/13725

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri yönünden;

21.04.2010 tarihli kararın, sanık tarafından vekaletname ile atanan müdafii Av. ...'ın yüzüne karşı verildiği, (21.05.2008 tarihli celsede sanığın savunmasını kendisinin atadığı müdafii beraberinde yaptığı), sanık müdafiinin bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 02.07.2010 tarihinde hükmü temyiz etmesi üzerine, mahkemece 09.07.2010 tarih, 2008/70 Esas ve 2010/191 Karar sayılı ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, ardından sanık tarafından da 17.05.2011 tarihli dilekçe ile hükmün temyiz edildiği anlaşılmakla; sanık müdafiinin bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından,

müdafiinin ve sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan 09.07.2010 tarih, 2008/70 Esas ve 2010/191 Karar sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanık ...'ın temyiz istemi yönünden;

Gerekçeli kararın, sanığın talimat mahkemesince savunması alındığı sırada en son verdiği adresi dışında hazırlık aşamasında verdiği adresine tebliğe çıkarıldığı, 24.05.2010 tarihinde tebliğ edildiği belirtilen şerhte “adresin kapalı” oduğunun not düşüldüğü, ardından kararın 14.09.2010 tarihinde kesinleştirilmesine rağmen sanığın kolluk araştırması sonucu tespit edilen adresine 10.04.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın tebliğ almadan önce 11.07.2011 tarihli dilekçesi ile kararın kesinleştirilmesine itiraz ederek, tebliğ işleminin usulsüz olması sebebiyle kararı temyiz edemediğini belirttiğinin anlaşılması karşısında, eski hale getirme istemini de içeren 11.07.2011 tarihli dilekçenin temyiz dilekçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;