Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/29710 K.2014/31579

Hırsızlık suçundan sanık A..

Ö..’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1 -e ve 35. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, Bursa 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2003/229 esas, 2004/1173 sayılı kararı ile Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/40 esas, 2009/687 sayılı kararlarının ikinci kez tekerrüre esas olması sebebiyle sanığın cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Manyas Asliye Ceza Mahkemesinin 13/09/2011 tarihli ve 2010/71 esas,

2011/84 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 24/06/2014 tarih ve 2014/12950/43263 sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/07/2014 tarih ve 2014/250203 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE

Sanığın tekerrüre esas alınan Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/03/2009 tarihli ve 2008/40 esas, 2009/687 sayılı kararına konu 1.000,00 yeni Türk lirası adlî para cezasının, karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305/1-son maddesi uyarınca kesin nitelikte olması karşısında, sanık hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması koşulları gerçekleşmediği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan Bursa 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 27.10.2004 gün ve 2003/229 esas ve 2004/1173 karar sayılı, 10.12.2004 tarihinde kesinleşen ilamının erteli para cezasına ilişkin olması, deneme süresi içinde kasten işlenen başka bir suç bulunmaması halinde esasen erteli cezanın hiç vaki olmamış sayılması,

diğer mahkumiyetin ise Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2009 gün ve 2008/40 esas, 2009/587 karar sayılı kesin nitelikteki para cezasına dair verilmesi ve bahse konu bu kararda, 5237 sayılı TCK'nda erteli para cezalarının aynen infazına yönelik bir düzenleme bulunmaması sebebiyle, sanık için daha önce verilen erteli cezanın aynen infazına karar verilememesi, bu durumun sanık aleyhine sonuç doğurmasının mümkün olmaması hususları birlikte dikkate alındığında;

Kanun Yararına Bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden kabulü ile, hırsızlık suçundan hükümlü A..

Ö.. hakkında Manyas Asliye Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 13.09.2011 gün ve 2010/71 esas, 2011/84 karar sayılı kararın 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı yasanın 309/4-d maddesi uyarınca bozmaya konu husus için yeniden yargılama yapılmasına gerek olmadığından , dairece karar verilmesi gerektiğinden, adı geçen mahkeme ilamında, hüküm fıkrasından, 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesi uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulamasına ilişkin (6) nolu bölümün çıkartılmasına,