Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/2997 K.2014/33824

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların, soruşturma aşamasında çalınan bir kısım altın ile birlikte 300 TL parayı iade ederek kısmi iadeyi sağladıklarının anlaşılması karşısında; katılana kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorulduktan sonra TCK'nın 168/1-4 maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı Yasanın 53/2-3. maddesi göz ardı edilerek, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 53/1-c maddesi uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 53/1-c maddesindeki tüm haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

3-Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kısa süreli erteli özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 53/4. maddesine aykırı olarak 53/1. maddesi ile uygulama yapılması,

4-Suç tarihinde hükümlülüğü bulunmayan sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen cezanın iki yıldan az olması ve konut dokunulmazlığını ihlal suçuna ilişkin giderilecek maddi bir zararın bulunmaması ve sanıklar hakkında bir daha suç işlemeyeceği yönünde kanaat oluşması nedeniyle verilen hapis cezasının ertelendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında hükmün açıklanması geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerekirken zararın giderilmediği şeklinde yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,