Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/30192 K.2015/16204

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanıkları ve suça sürüklenen çocuğu gören tek tanığın ... olduğu, bu tanığa soruşturma sırasında yaptırılan teşhis işlemi sonucunda, müştekilere ait apartman içerisinde görülen sanıkların net olarak teşhis edildiği, dolayısıyla sanıkların atılı suçu işlediklerine dair tek somut delilin tanık ...'ın beyanları olmasına ve tensip duruşmasında bu tanığın zorla getirilmesine karar verilmesine rağmen, tanığın gelip gelmediğinin ve çıkarılan zorla getirme emrinin neden yerine getirilmediğinin yargılama boyunca takip edilmediği,

dolayısıyla 5271 sayılı CMK'nın 210 ve 236/1 maddeleri gereğince olayın tek görgü tanığı konumundaki ...’ın yargılama aşamasında dinlenmesi, sanıklar ile suça sürüklenen çocuk savunması ile kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Suç tarihinde suça sürüklenen çocuk ...’ın 18 yaşını tamamlamamış olması ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, hükmedilen kısa süreli hapis cezasının aynı Kanunun 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,,