Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/30539 K.2015/15440

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 tarih ve 2012/1142 Esas, 2013/ 17 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, TCK'nın 119. maddesi kapsamındaki nitelikli konut dokunulmazlığını bozma suçu, CMK.nın 253/1. fıkrası “b” bendi 3. nolu alt bendi kapsamı dışında bulunduğundan; uzlaşma hükümlerinin tatbiki mümkün olmadığı hususu gözetilerek, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 02.04.2012 tarihli bozma ilâmına konu 09.07.2008 tarihli ilk hükmün sadece suça sürüklenen çocuklar müdafii tarafından temyiz edildiği ve 5237 sayılı TCK'nın 116/1-4, 31/3, 50/1-a, 52. maddelerine göre suça sürüklenen çocuklar hakkında sonuç olarak ayrı ayrı 4.800 TL adli para cezası verildiği, bu hükmün sadece suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyizi üzerine bozulduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocukların ceza süresi yönünden kazanılmış haklarının bulunduğu gözetilmeden, TCK'nın 116/1-4, 119/1-c, 31/3. maddelerine göre suça sürüklenen çocuklar hakkında ayrı ayrı 1 yıl 4 ay hapis cezası verilerek bozmadan önceki cezadan daha fazla cezaya hükmolunması suretiyle CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı