Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/31703 K.2015/16639

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun yargılama aşamasında alınan beyanında, eşyalarını emanetten alırken sanıktan 800 TL parayı geri aldığına dair beyanı karşısında; öncelikle iade zamanı belirlenerek mağdura kısmi iade nedeniyle rızasının bulunup bulunmadığı sorulduktan sonra sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. veya 168/2-4 maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı Yasanın 53/2-3. maddesi göz ardı edilerek, sanık hakkında 53/1-c maddesi uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 53/1-c maddesindeki tüm haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,