KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2014/31756 E., 2015/16431 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Müştekilerden ...'ın tezgahından çalınan şalların değerinin 20,00 TL. ve ...'in tezgahından çalınan telefon kılıflarının değerinin 40,00 TL. olduğunun anlaşılması karşısında sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malların değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,
2- Suç tarihinde sanığın sabıkasız olması, somut olayda hırsızlık suçuna konu şal ve telefon kılıflarının sanıkların üzerinde ele geçerek müştekilere iade edilmiş olması sebebiyle giderilmesi gereken somut bir zararın bulunmaması, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde yer alan ölçütün değerlendirilmesi suretiyle, sanığın tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaate ulaşılarak sanık hakkında hırsızlık suçundan tayin edilen cezaların ertelendiği;
erteleme müessesesinden daha lehe olduğunda kuşku bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının da anılan nedenlerle oluştuğu gözetilmeden “Sanığın dosyaya yansıyan davranışları gözönüne alınarak şartları bulunmadığından" denilmek suretiyle sanık hakkında yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/31756, K. 2015/16431, 26 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama