Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/31846 K.2015/16460

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde

Hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK'un 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanık ...'nin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun araç camını kırıp, içerisindeki laptop çantası ve kitapları çalan sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kalmasına rağmen yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

2-Tanık ...'in saat 19:50 sıralarında mağdurun camı kırık aracı yanında 3 kişiyi görmesi ve güneşin batış saatinin olay günü Ankara İlinde saat 16:33 olması dikkate alınarak sanık hakkında koşulları oluştuğu halde TCK'nın 143. maddesinin uygulanmayarak eksik cezaya hükmedilmesi,

3-Kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,