Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/32130 K.2015/19043

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık S.. K.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında hırsızlık suçu ile ilgili olarak verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararlara karşı, aynı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca sanık S.. K.. müdafiinin yasa yolu merciinde yanılması, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın bu suç bakımından incelenmeksizin İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk M.. K.. ve sanık A..P.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizlere gelince;

Suça sürüklenen çocuk M.. K..’nun suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurduğu, ancak 18 yaşını ikmal etmediğinin anlaşılması karşısında; cezasından TCK'nın 31/3. maddesi yerine 31/2. maddesi uyarınca indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Ceza Genel Kurulu'nun 04.03.2008 tarih ve 647/43 ile 23.03.2004 tarih ve 41/70 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; suça sürüklenen çocuk M..

K.. hakkında kurulan hükümde, TCK 'nm 31/3 maddesinin uygulanmamış olması sebebiyle 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesi gereğince temel ceza 4 yıl hapis cezası olarak belirlenip, TCK'nın 35., 31/2. maddeleri gereğince neticeten 1 yıl hapis cezasına indirilmiş ve aynı Yasanın 50/1. maddesindeki adli para cezası veya seçenek yaptırımlardan birine çevirme müessesesinin uygulanabilirlik sınırları içerisine girmiş ise de; suça sürüklenen çocuğun sabit kabul edilen eyleminin cezasından TCK' nın 31/3 maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle hapis cezası 1 yıl 4 ay olarak belirleneceğinden ve aksi hal suça sürüklenen çocuğun;

önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasını sağlayacak, daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacağından, hükmolunması gereken ceza miktarı itibariyle, TCK'nın 50/1. maddesi gereğince adli para cezasına veya seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesine olanak bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;